KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/26367 E., 2017/16898 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
395 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hükmün açıklanması için Ankara 26.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2013 tarih, 2013/571 Esas ve 2013/500 Karar sayılı hükmü yerine, suçun işlendiği tarihten önceye ait, suç tarihi 23/06/2011 olan Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/1015 Esas ve 2013/459 Karar sayılı hükmünün esas alınması,
2-Sanığın çaldığı aracın kapı camının inik olduğunu beyan etmiş olması karşısında, mağdurdan bu husus sorulup, aracın camı inik bırakıldıysa 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, aracın camı kapalıysa aynı kanunun 142/1-b.maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı madde ile hüküm kurulması,
3-Olay günü suçun işlendiği yerde yaz saati uygulaması da gözetildiğinde güneşin 19.29'ta battığı, TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vaktinin güneşin batmasından 1 saat sonra başladığı, bu nedenle suç tarihi itibarıyla olay yerinde gece vaktinin 20.29'ta başlayacağı, sanığın eylemini 20.00 sıralarında gerçekleştirdiğini beyan ettiği halde, suçun gece işlendiğinin kabulüyle anılan yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,
4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5-Bu dava sebebiyle yapıldığı belirtilen 16,00 TL tebligat giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
6-Suça konu araç içerisinde bulunan sigara izmaritinden yapılan DNA incelemesi sunucunda sanığın DNA’sı ile uyum gösteren ve hükme esas alınan raporun aslı veya tamamının okunaklı ve onaylı fotokopisi temin edilip, eklenerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
7-Uygulanan maddenin TCK'nun 142/1-e yerine 142/2-e olarak gösterilmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/26367, K. 2017/16898, 28 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama