Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/26734 K.2016/1702

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile müştekiler ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından,suça sürüklenen çocuk ... müdafi ile sanıkla... ve ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

3-Sanık ...'un müştekiler ..., ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların ve yargılama giderlerine ”ilişkin kısmın çıkartılması ile yerlerine “TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına ve yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” ibaresi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4-Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in müştekiler ..., ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde; 1-Sanık ...'ın atılı suçlamayı kabul etmediği, dosyada suçların sanık tarafından işlendiğine dair, diğer sanık ...'un ve müdafii olmadan dinlenen ve sonradan beyanını değiştiren suça sürüklenen çocuk ...'in atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'in müdafii eşliğindeki kolluk ifadesinde suçlamaları kabul etmediği, 15.03.2007 tarihli Cumhuriyet Savcılığı'ndaki müdafiisiz alınan beyanında ise müşteki ...'a yönelik eylemler dışındaki diğer suçlarını kabul ettiği ancak yargılama aşamasındaki beyanlarında önceki anlatımını kabul etmeyerek,

suçlamaları reddettiği, suça sürüklenen çocuğun aleyhine değerlendirilecek olan 15.03.2007 tarihli Cumhuriyet Savcılığı'ndaki beyanının müdafi olmadan alındığı ve bu şekilde 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesine aykırı davranıldığı ve dosyada suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair diğer sanık ...'un atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,