Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2682 K.2015/4777

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, özel bir okulun servis şoförü olan müştekinin, 27.3.2010 günü sabah saat 7.45 sıralarında sanığın ikamet ettiği ... Köyüne doğru hareket halindeyken, daha önce de birkaç kez aracına binen sanığın el kaldırması üzerine yardım amacıyla durarak sanığı aracına aldığı, yolda giderken sanığın konuşma yapmak üzere müştekiden cep telefonunu istediği, telefonun çekmediğini söyleyerek,

durdurduğu araçtan, konuşuyormuş gibi inip suça konu telefonla birlikte kaçtığının anlaşılması karşısında, tanıklar ... ve ...'in, hırsızlık olayını görmedikleri ancak müştekinin olay günü köye vardığında sanığın cep telefonunu çaldığını söylediği yolundaki beyanları ile aşamalarda şikayetinden vazgeçen ve sanığa iftira atmasını gerektirir her hangi bir nedeni bulunmayan müştekinin istikrarlı beyanları gözetildiğinde, UYAP sorgulamasında, temyiz incelemesine konu suç tarihinden önce işlemiş olduğu başka bir suç nedeniyle akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine mahkum olan sanığın,

TCK'nın 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını bu yönde yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin aldırılacak rapor uyarınca tespit edilerek elde edilecek sonuca göre eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı bulunan suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu şekilde beraat kararı verilmesi,