Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/26821 K.2015/11519

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan cezanın 2 yıl 6 ay yerine 1 yıl 18 ay, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın ise 9 yıl 4 ay 15 gün yerine 8 yıl 16 ay 15 gün ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 11 yıl 3 ay yerine 10 yıl 15 ay olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan tayin olunan 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapıldığı sırada netice cezanın 5 ay hapis yerine 5 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan. 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması.

3-5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca tutuklanma talebi ile sorgusu yapılan sanıkların savunmasını yapmak üzere baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücrcti ile geceleyin hırsızlık suçunun alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle kovuşturma aşamasında atanan müdafii ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.