KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/26899 E., 2015/11569 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yüzüne karşı verilen 22.04.2015 tarihli hükümde yasa yolu başvurusu belirtilirken tebliğden itibaren 7 gün içinde başvuru yolu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılması ve tebliğ tarihinde cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığa 22.04.2015 tarihli gerekçeli karar ile 16.07.2015 tarihli ek kararın 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatıldığına dair tebligat evraklarında kayıt bulunmadığının anlaşılması karşısında, mahkemenin 16.07.2015 tarih, 2015/217 Esas ve 179 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ....'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.
Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/26899, K. 2015/11569, 23 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama