Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/27102 K.2016/2424

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında 03/06/2010 tarihinde kurulan hükmün yapılan temyiz incelemsinde;

Sanık ...'ın suç arkadaşı Murat’la anlaşmak suretiyle, yaptıkları işbölümü gereği eyleme doğrudan doğruya katıldığı gözetilmeden, hakkında TCK'nın 37/1. maddesi yerine 39. maddesinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 05.03.2007 tarihinde kurulan hükmün yapılan temyiz incelemsinde;

Sanığın gündüz sayılan zaman diliminde müştekiye ait evinden, hırsızlığa teşebbüs şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35. maddesinde tanımlanan hırsızlığa teşebbüs suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, karar tarihi olan 05.03.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,