Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/27119 K.2015/11821

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmiin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cczanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... ve müdafıinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hüküm fıkralarından çıkartılması ile yerlerine "TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasında, olay günü 19.00-21.00 saatleri arasında kahvehanede bulunduğu, suça konu cep telefonunu masanın üzerine bıraktığı, saat 21.00 sıralarında telefonun yerinde olmadığını fark etmesi üzerine başka numaralardan kendine ait telefonu 15-20 kez aradığını beyan ettiği, sanığın, atılı hırsızlık suçunu kabul etmediği, müştekinin arkadaşı olduğu, görüşme yapma amacıyla telefonunu istediği, sonrasında ise geri vermeyi unuttuğunu beyan ettiği, müştekinin yargılama aşamasında dinlenmesinde ise, ilk beyanından dönerek,

sanığın savunmasının doğru olduğunu belirttiği, sanığın müştekinin cep telefonunu çalmasından sonra aynı gün saat 21.33'te müşteki ...'ün ikametine de hırsızlık amacıyla girdiğinin anlaşılması karşısında, uyap kaydında suç tarihi olan 25.4.2015 günü, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneşin saat 19.05'te battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 20.05'ten sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiği, bu halde müşteki ve sanığın yeniden yöntemine uygun şekilde celbi ile sanığın suça konu telefonu ne zaman aldığı hususunun açıklattırılarak,

gerektiğinde suç gününe ilişkin arama kayıtlarının da getirtilip, hırsızlık eyleminin gece sayılan vakitte işlenip işlenmediğinin araştırılarak elde edilecek sonuca göre sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,