KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/2731 E., 2015/4562 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlığa teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın suç tarihinde mağdurun kamyonunun kilitli olduğu belirlenemeyen yakıt depo kapağını açmaya zorlarken tanığın bağırması üzerine kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekli ise de, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış ve sanık hakkında suçun teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle indirim yapılırken TCK’nın 35. maddesi yerine TCK’nın 29. maddesi olarak yanlış yazılması, uygulama doğru yapılmakla mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ile yapılan uygulamada, tekerrüre esas olmayan 25.09.2003’de infaz edilen Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2001 tarih ve 2002/632 Esas, 2003/383 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
2- Sanık ...’nin sarfına sebebiyet verdiği 17,50 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle ve tebliğname uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/2731, K. 2015/4562, 24 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama