Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/277 K.2015/1563

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğü bulunması nedeniyle hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesinin uygulanacağı ve aynı Yasanın 522/3. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağı, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın açıkça sanığın lehine olduğu takibinin ayrıca, suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının şikayete tabi olduğu ve müştekinin şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 13,5 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.