KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/2776 E., 2015/4980 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Olay tarihinde güneşin batış saatinin 19.04 olduğu, yaz saati uygulaması nedeniyle anılan değere 1 saat ekleyip, TCK'nın 6. maddesine göre gece vaktinin güneşin batmasından 1 saat sonra başlayacağı da gözetildiğinde; 21.04 saatinden sonraki eylemlerin gece vaktinden sayılacağı, suçun gece vakti işlendiğine ilişkin deliller gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan TCK'nın 143. ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4. maddelerinin uygulanması,
2-Sanığın müştekiye ait evden aldığı bilgisayarı müştekinin oğlu tanık ...'e verdiğinin bizzat tanık ... tarafından beyan edilmiş olması karşısında; şikayetçi olmasına rağmen kısmi iadeyi kabul etme ihtimaline binaen öncelikle müştekiden kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/2776, K. 2015/4980, 2 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama