Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2779 K.2015/5356

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...’ın savunması, katılan ve diğer sanığın beyanlar, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, sanığa yüklenen suç sübuta erdiği halde 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143/1.maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

2- Sanık ...'ın katılan ile arasında hukuki bir ilişki ve bu itibarla bir alacak meselesi bulunmadığı, sanığın da alacağını üvey oğlu ...’un ödemediğini belirttiği, suça konu araca ilişkin olarak bir satış vekaletnamesini noterde suç tarihi öncesinde katılana verdiği ve bu itibarla aracın 3. bir şahsa satılacağı yahut satıldığı hususunda mutlak bilgisi olmasına karşın sanığın eylemi gerçekleştirdiği birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143/1.maddelerinden uygulama yapılması gerekirken suç vasfını tayinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,