Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/27839 K.2016/9472

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

a-T.C.

Anayasası'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 232/6 ve 289/1-9. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarının gerekçe bölümünde; sanık, mağdur, Cumhuriyet Savcısı ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, mevcut delillerin irdelenmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi, TCK'nın 61. maddesinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi,

aynı Kanun'un 53 ve devamı maddelerine göre cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesine, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait değerlendirmelerin yer alması gerektiği gözetilmeden, 10.02.2011 günlü hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,