Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/28193 K.2016/12259

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3. maddeleri ile belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından 62. madde ile 1/6 indirim yapılması sonucunda cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün olarak eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçların, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve suçların nitelendirilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.12.2006 tarih, 2003/264 Esas ve 2006/972 Karar sayılı kararı ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine; suça sürüklenen çocuk ...'ın TCK'nın 116/2-4, 31/3. maddesi uyarınca neticeten 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ile müdafiilerinin temyiz talebi üzerine hükümlerin, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2013/20514 Esas ve 2014/10833 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine devam olunan yargılama sonucunda, bu kez sanıklar ..., ... ve ...'ın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine;

suça sürüklenen çocuk ...'ın TCK nın 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62. maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği görülmekle, ilk hükümlerin sadece sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiince temyiz edilip, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden

sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek, atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından netice cezanın sanıklar ..., ... ve ... yönünden 2 yıl, suça sürüklenen çocuk ... yönünden 1 yıl hapis cezasına indirgenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

2-Sanıklar ..., ... ve ...'ın kasten işlemiş oldukları suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ..., sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye ksımen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanıklar ..., ... ve ... haklarında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin 4. bendinden sonra gelmek üzere 5. bendine ayrı ayrı olmak üzere “ilk hükmü sadece sanıklar müdafiinin temyiz ettiğinin, anlaşılması karşısında, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden sanıkların kazanılmış hakkı gözetilerek, netice cezanın 2 yıl hapis cezasına indirilmesine”;

suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün 5. bendinden sonra gelmek üzere 6. bendine “ ilk hükmü sadece suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz ettiğinin, anlaşılması karşısında, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek, netice cezanın 1 yıl hapis cezasına indirilmesine” cümlelerinin yazılması;

sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm fıkralarından "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkarılması ile sanıklar ..., ... ve ... yönünden yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların müştekiye ait işyerinin kepenk kilitleri, giriş kapısı ve alarm sistemine zarar verme şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 20.02.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama