Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/28262 K.2017/7596

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Müştekinin otomobilinden hopörlör çalınması olayıyla ilgili olarak, 27.05.2014 tarihli polis memurlarınca alınan müşteki beyanında, olay günü saat 09.00'da kendisine ait olan aracını çalıştırdığını, ondan sonra işe gittiğini, akşam saat 22.15 sıralarında evine geldiğinde aracının arka bagaj kapısının açık olduğunu gördüğünü, hırsızlık olduğunu anladığını beyan ettiği ve suça sürüklenen çocuğun 09.06.2014 tarihli Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan beyanında, suçunu kabul ettiği ancak saatini kesin hatırlamadığı olayda, olayın gece sayılan zaman diliminde işlendiğine dair başka bir delilde bulunmadığı halde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hırsızlık suçunun gündüz saatinde gerçekleştiğinin kabulü gerekeceği halde yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

II-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınması gerektiği gözetilmeden, Aydın Çocuk Mahkemesi'nin 2012/76 Esas sayılı dosyasındaki sosyal inceleme raporu alınıp dosyaya eklenerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

III-Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre, 200,00 TL adli tıp giderinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,