Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/28474 K.2018/6994

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında katılanlara yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.400,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...’in temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlara yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan asıl karar ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan temyiz talebinin reddine ilişkin kurulan ek karar açısından yapılan incelemede;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden ve cezaların 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... müdafii ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibarıyla, aynı Yasa’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl asli zamanaşımının, zamanaşımını kesecek bir neden bulunmadığından ilk mahkumiyet karar tarihi olan 06.02.2007 tarihinden bozma kararı sonrası verilen 25.06.2015 tarihindeki mahkumiyet kararı arasındaki sürede geçmiş bulunması,