KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/2864 E., 2015/1863 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Müştekilerin kapı ve camları kilitli olarak park halinde bulunan araçlarının, muhkem olduğu anlaşılan camlarının kırılarak teyplerinin çalınması şeklinde gerçekleştirilen eylemlerin 765 sayılı TCK'nın 493/1 kapsamında kaldığı halde, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak 765 sayılı TCK'nın 491/2 maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış ve atılı suç bakımından zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılmıştır.
1- Sanık ... hakkında müşteki ... ve mağdur ...'e yönelik işlenen hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'ya yönelik işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
647 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 7. fıkrasına göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/2864, K. 2015/1863, 6 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama