KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/28785 E., 2018/4175 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik üst Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanık ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.06.2014 tarih ve 2014/499 değişik iş sayılı kararı ile kaldırılmasını takiben yargılamayı yapan Bucak Asliye Ceza Mahkemesi’nce sanık ... hakkında usulünce açıklanmış bir hüküm bulunmadığından,
Bu nedenle; sanık ... ve üst Cumhuriyet Savcısı'nın konusu bulunmayan temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik üst Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suç saatinin 23:30 sıraları olduğunun anlaşılması karşısında sanıklar ... ve ...’in cezasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilerek artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/28785, K. 2018/4175, 22 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama