Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/28841 K.2016/7096

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'nin yokluğunda verilen 04.07.2014 günlü kararın, 08.08.2014 tarihinde yöntemine uygun şekilde sanığa tebliğ edildiği, sanığın, 11.8.2014 hakim havale tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği ancak temyiz dilekçesinin zuhulen Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2016/632 Esas sayılı dava dosyasına karıştığı anlaşılmakla; sanık ...'nin temyiz talebinin süre yönünden reddine dair verilen 25.12.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek; ek kararın onanmasını talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş; her üç sanığa gerekçeli kararların adli tatil süresi içinde tebliğ edildiği,

tebliğ tarihinin adli tatile denk gelmesi nedeniyle yedi günlük yasal temyiz süresinin adli tatilin bittiği günden itibaren hesaplanması gerektiği, 5271 sayılı CMK'nın 331/4. maddesi uyarınca adli tatilde süreler işlemeyeceğinden, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz dilekçelerinin süresinde ve geçerli oldukları kabul edilerek;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçları ile müşteki ...'a yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl olarak belirlenen temel cezadan aynı Yasa'nın 168/1. maddesine göre 2/3 oranında ceza indirimine gidildiği sırada netice cezanın 8 ay yerine 1 yıl 4 ay hapis cezası şeklinde belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-5275 sayılı Yasa'nın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanıklar hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulandığı sırada infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkralarından “1 yıl 4 ay hapis cezası” ibarelerinin silinerek yerlerine “8 ay hapis cezası” ibarelerinin yazılmasına;

sanıklar hakkında tüm suçlar yönünden tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkralarından "1 yıl süre ile denetimli serbestlik uygulanmasına" ilişkin bölümlerin çıkarılmasına. T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.