Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/29271 K.2016/4207

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, 13.5.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben düzenlediği 18.5.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanığın yasa yoluna başvuruda ve merciide yanılmasının, temyiz hakkını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında, temyiz talebin reddi yönündeki tebliğnamede yer alan düşünce benimsenmemiş olup, sanığın 18.05.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek, 11.06.2015 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ...'in temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken, kasten işlemiş olduğu atılı suç nedeniyle hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde yazılı bulunan hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de, hem konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından, hem de hak yoksunluklarının tatbikine karar verildiği hırsızlık suçu bakımından, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da dikkate alınarak, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.