Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/29387 K.2018/5789

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve gerekçeye göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... ile birlikte dosya kapsamında yargılanan temyiz dışı sanık ...'ın yargılama aşamasında katılan kurumun suçtan kaynaklanan tüm zararını karşıladığı ve sanık ... yönünden TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmış olması karşısında; aşamalarda suçunu ikrar eden ve pişman olduğunu beyan eden sanık hakkında da etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; sanık hakkında TCK'nın 142/1-(a) maddesinden temel ceza 2 yıl hapis cezası olarak belirlenip, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezada 1/6 artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezasına, suçun aynı mağdura karşı birden fazla kez işlenmesi nedeniyle de TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerine göre 1/4 artırım ile 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra; sanığın cezasında TCK'nın 62. maddesine göre 1/6 oranında takdiri indirim uygulandığında sonuç cezanın 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası yerine hatalı olarak 1 yıl 17 ay 5 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini;

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,