Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2954 K.2015/1844

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, katılanın olay günü saat 20.30 sıralarında bir arkadaşına gittiği, saat 23.30 sıralarında dışarı çıktığında hırsızlık olayını fark ettiği yolunda beyanda bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamaları kabul etmediği, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin saat 20.06 da battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 21.06'dan sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gece sayılan vakitte gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiği kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımına bağlı olup sorgu tarihi olan 16.04.2008 tarihinden kararın inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,