Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2977 K.2015/4916

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanıklar ... ile ...'ın, sanıkların müştekiye ait marketten malları çaldıklarını ve çaldıktan sonra çalınan malları 3 poşet içerisinde markete uzaklığı 30 metre civarında olan kamyonetin kasasına daha sonra almak üzere bıraktıklarını çıplak gözle izledikleri, müştekinin çalınan tüm mallarının eksiksiz olarak teslim aldığını beyan etmesi karşısında, TCK'nın 35. maddesinin uygulanacağının gözetilmemiş olması,

2-Sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkralarında tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinin 08.07.2005'ten önce olduğu ve bu ilamda 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında verilen hükümde ikinci kez mükerrir olmayacağının düşünülmemesi,

3-Kasten işlemiş oldukları suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,