KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/29880 E., 2016/4144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
12.12.2013 tarihli celsede suça sürüklenen çocuk savunmasını yaparken sosyal hizmet uzmanının ve pedagogun hazır olduğu, suça sürüklenen çocuk savunmasını yaptıktan sonra bilirkişiler söz alarak beyanlarının alındığı, bu beyanların tutanağa geçirildiği, çocuğun yaş ve eğitimi itibari ile ifade verebileceği, beyanlarına itibar edilebileceği şeklinde beyanda bulundukları anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Elazığ ilinde suç tarihinde yaz saati de dikkate alındığından gecenin 04.31'de sona erdiği, suça sürüklenen çocuk ve dosyası tefrik edilen sanık ...'ın savcılık ifadelerinde eylemi saat 04.00 sıralarında gerçekleştirdiklerini belirttikleri, sanık ...'ın ... Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki savunmasında ise eylemi saat 05.00-05.30 sıralarında gerçekleştirdiklerinin belirttiği anlaşıldığından TCK'nın 143. maddesinin ve TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
2)Müştekinin beyanında, güvercinleri eksiksiz olarak iade aldığını belirttiği, diğer sanık ...'ın çaldıkları güvercinleri koyduğu yeri göstermek suretiyle iadesini sağladığı, suça sürüklenen çocuğun kendisinde olan güvercinleri iade ettiğini beyan ettiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun güvercinleri müştekilere ne şekilde iade ettiği araştırılarak TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/29880, K. 2016/4144, 28 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama