Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/29890 K.2018/5804

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yaşı küçük mağdur ...'ın 03/12/2013 tarihli duruşmada mahkemede vekil eşliğinde alınan beyanında sanığın kendisini doğalgazcı olarak tanıtıp kombinin yerini sorduğunu, evlerinde kombi bulunmadığını söylemesi üzerine sanığın “Beni baban gönderdi” diyerek kapıyı kapatmasını engellediğini ve evin içine girdiğini, sanığın kalem kağıt isteyip etrafa baktığını, bu sırada cep telefonunu alıp babasını aramak için yatak odasına gittiğini, cep telefonu elinde babasını aradığı esnada sanığın yanına gelerek cep telefonunu çekiştirerek elinden aldığını, kendisine hitaben de “Ver,

döverim” şeklinde tehdit içeren sözler söyleyip aldığı cep telefonu ile kaçtığını beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 149/1-(d) maddesindeki nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışıp değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; yaşı küçük mağdurun telefonla babasını aradığını gören sanığın, yaşı küçük mağdurun elinden telefonu çekip alarak uzaklaştığının kabul edilmesi karşısında; eylemin TCK'nın 142/2-(b) maddesinde düzenlenen nitelikli hali olan elde taşınan eşyanın çekip alınması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Yaşı küçük mağdur için CMK'nın 234. maddesi uyarınca atanan vekil için ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanıktan tahsiline karar verilmesi gerekirken hazineden karşılanmasına karar verilmesi;

4-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,