Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/30037 K.2018/4509

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Karar tarihinde, başka suçtan Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...'in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alındığı belirtilen İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/559 Esas, 2008/59 Karar sayılı, 1 yıl hapis ile 450 YTL adli para cezasını içeren ilamının 18.12.2009 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihinden itibaren suç tarihine kadar 3 yıldan fazla bir sürenin geçmesi nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmemesi;

ayrıca tekerrüre esas alınabilecek olan ve sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/1206 Esas, 2009/1206 Karar sayılı ve 16/02/2010 tarihli, TCK'nın 191. maddesinde düzenlenen suçtan verilen 10 ay hapis cezasını içeren ilam yönünden, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 7/2. maddesinde "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda,

hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

4-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, ayrıca sanık ...'in payına düşen 11 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,