Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/30058 K.2018/4043

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 7. fıkrasındaki ''Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez.'' şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 11. fıkrasında, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı, ancak mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek;

cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği” şeklindeki düzenlemeler ışığında, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenemeyeceği ve seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği göz önüne alındığında, tebliğnamede sanık hakkında TCK'nın 50 ve 51. maddelerin uygulanması gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın kolluk görevlileri huzurunda alınan savunmasında, gece vakti saat 20:00 sıralarında eniştesi ve teyzesinin evinin önüne geldiğini, müştekilerin evde olmadığını bildiği için evin arka tarafındaki camı iterek içeri girdiğini, müştekilerin yatak odasının anahtarını koydukları yeri daha önceden bildiği için, anahtarı sakladıkları yerden alarak yatak odasının kapısını bu anahtarla içeri girdiğini ve yatak odasında bulunan eşyanın çekmecelerindeki yaklaşık 3.000,00 parayı alarak kaçtığını beyan ettiği ve kovuşturmada aşamasında müdafii eşliğinde alınan savunmasında da,

soruşturma aşamasındaki beyanlarının doğru olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; sanığın penceresini iterek girdiği müştekilere ait evden bulduğu anahtarla yatak odasının kapısını açarak, yatak odasında bulunan suça konu paraları çalması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen ''haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık'' suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen ''kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan'' uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Sanığın 10.11.2009 tarihli ilk celsede, müştekinin zararlarını karşıladığını beyan ettiği, müştekinin de aynı celsedeki ifadesinde, zararlarının giderildiğini belirttiği ancak zararın tam olarak ne zaman giderildiğinin dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, sanığın iddianamenin kabul tarihinden önce müştekilerin tüm zararını giderdiğinin tespiti halinde sanık hakkında 168/1. maddesinin; iddianamenin kabul tarihinden sonra giderdiğinin tespiti halinde ise 168/2. maddesinin uygulanacağı göz önüne alındığında, sanıktan ve müştekiden zararın tam olarak ne zaman giderildiğinin sorulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-UYAP'ta ve dosyanın fiziken incelenmesinde, dosya içerisinde kolluk tarafından düzenlenen yakalama tutanağı, kolluk fezlekesi vs. soruşturma evrakının bulunmaması karşısında, müştekilere karşı gerçekleştirilen eylemlere ilişkin soruşturma evrakının denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya tamanının okunaklı ve onaylı fotokopisi temin edilip, eklenerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,