Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/30367 K.2018/4967

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 142/2-e maddesinde hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden uygulanan temel hapis cezasının 2 yıl olarak belirlenmesinden sonra TCK 43/1 gereğince arttırım yapılırken 3 yıl hapis cezası temel alınarak arttırım yapılması devamında TCK'nın 62. maddesindeki indiriminde TCK 43/1. maddesi gereğince 3 yıl üzerinden yapılan arttırımın sonucuna göre sonuç cezanın belirlenmiş olması karşısında bu husus maddi hata kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması gerekirken; hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri miktarı ve dökümünün gösterilmemesi, mahkemenin gerekçeli kararında yargılama gideri ve dökümü gösterildiği için ve mahallince giderilebilecek bir eksiklik olduğu için bozma sebebi yapılmamıştır.

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibari ile infaz aşamasında ile infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.