Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3057 K.2015/5857

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Aracın sol arka camının hafif aralıklı olduğunu, hırsızlığın muhtemelen buradan yapılmış olabileceğini belirten katılanın bu beyanı, görgü tespit tutanağına göre kapı camı çerçevesinde kalkık kısımların bulunduğu, kapı ve pencerelerde zorlama olmadığının belirtilmiş olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde ifadesini bulan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-b maddesiyle hüküm kurulması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,