Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3285 K.2015/6358

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Olay yeri görgü tespit tutanağı ve yakınanın ilk beyanlarına göre; sanığın, yakınana ait kilitli aracın kapı kilitlerini zorlayarak açmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği ve bu şekilde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu düşünülmeden aynı Yasa'nın 141. maddesi ile uygulama yapılması ve sanık savunması ile yakınan beyanlarına göre zararın dava açıldıktan sonra giderildiği halde 5237 sayılı Yasa'nın 168/2. maddesi gereği indirim oranının ½ olması gerekirken 2/3 oranında indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tekerrüre esas alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 14.05.2008 gün ve 2006/1110-2008/430 sayılı ilamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın sabıkasındaki diğer ilamın ise kesin nitelikte olduğu; 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas olamayacağı, buna göre tekerrüre esas sabıkası olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,