KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/3422 E., 2015/1052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ...
Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/98-279 Esas-Karar sayılı 7.3.2000 tarihinde infaz edilen aynı cins suç nedeniyle 1 yıl 3 ay hapis cezasının 765 sayılı TCK nın 81/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi ile çalınmak istenen aracın değeri pek hafif olmadığı halde sanıkların aracın kilitli kapısını açamamaları nedeniyle kalkışma aşamasında kalan eylemde, o ana kadar oluşan zarar miktarı gözetilerek sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nın 522. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından;
sanıklar hakkında lehe düzenleme içermesi nedeniyle 765 sayılı TCK hükümleri uygulanmasına rağmen sanık ... hakkında hükmolunan 4 ay hapis cezasının bu kez 5237 sayılı TCK'nın 51 ve 52. maddeleri gereğince günlüğü 9 TL den neticeten 1080 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle karma uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıkların sabıka kayıtları gözetilerek 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı ve netice ceza bakımından 765 sayılı TCK ile yapılan uygulamanın sanıklar lehine olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Birlikte suç işleyen sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/3422, K. 2015/1052, 21 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama