Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3501 K.2015/2313

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın hırsızlık suçunu birlikte işledikleri anlaşıldığı halde, suça sürüklenen çocuk Ali Karaman’ın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmedilen 3 ay 10 gün hapis cezası beher günü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken, 2.000 TL yerine 4.000 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b) Çalınan eşyaların bir kısmı suça sürüklenen çocukların üzeride ele geçirildikten sonra kalanların da suça sürüklenen çocuklar tarafından yer gösterilmesi sonucu iadesinin sağlanmış olması karşısında, sanık Osman Karaman hakkında verilen cezada, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,