Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3736 K.2015/2548

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın 09.11.2000 tarihli eylemlerinde kapı kilidi ile kasa arasına soktuğu tornavida ile kilit dilini içeri çektirerek kapıları açmak suretiyle evlere girdiği, 10.03.2001 tarihli olayda ise kapı kilidini kırarak kapıyı açtığı, dolayısıyla anahtar uydurma yöntemini kullanmadığı veya tornavidayı anahtar gibi kullanmak suretiyle kapıları açmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.02.1938 günlü 1937/23–1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 116, 151, 66/1-e,

67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 09.11.2000 ve 10.03.2001 tarihlerinden inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4.maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,