Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3753 K.2015/5474

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Yasal süresinden sonra temyiz başvurusunda bulunan sanık ... 'in bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Oluşa, 04/10/2012 tarihli olay ve yakalama tutanağının içeriğine, sanıkların beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'nin terk edilmiş bir kömür ocağını tekrar çalıştırmak istediği bu maksatla, sanık ...'ın şantiyesinden aydınlatmada kullanmak üzere aboneli olan elektriği kullandığı; ayrıca sanıklardan ...'nin beyanında "çalıştığı sürece 4 ton kömür çıkarıldığına" dair beyanı dikkate alındığında.

24/06/2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5995 sayılı Maden Kanunu'nda ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6.maddesiyle 3213 sayılı Kanun'un 12.maddesinin 5.fıkrasının değiştirildiği, buna göre. “Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde sevk edilen madene el konulur.

Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup, el konulan ve el konulma imkânı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak ayı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanır...” hükmüne yer verildiği dolayısıyla; söz konusu değişiklik sonrasında sanıklara atılı eylemin suç olmaktan çıkıp yalnızca idari yaptırımı (para cezası) gerektirdiği gözetilerek,

5271 sayılı CMK nın 223/2-a ve 5236 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/7. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında hırsızlık suçundan açılan dava ile ilgili beraat kararı verilip iştirak hükümleri kapsamında sanığın durumu incelendikten sonra 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesi uyarınca idari para cezası gerektiren ve bir kabahat olan fiilinden dolayı idari para cezası verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,