Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3763 K.2015/5213

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 12.12.2009 yerine 14.12.2009 olarak gösterilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun camı açık bırakılan aracın içerisinden araca sabitlendiği tespit edilemeyen teybi çalma şeklinde gerçekleşen hırsızlık eylemi 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken aynı yasanın 142/1-e maddesinden uygulama yapılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

3- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkında gerektiğinde mahkemesince sosyal inceleme raporu alınabileceği, alınmadığı takdirde de aynı kanunun 35/3. maddesi gereği bunun gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporunun alınmaması ve sebebinin gerekçeli kararda gösterilmemesi,