Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3772 K.2015/2092

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

29.06.2010 tarihli duruşmanın suça sürüklenen çocuğun yaşının 18'den küçük olması dikkate alınmadan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 185. maddesi gereği kapalı yapılması gerekirken açık olarak yapılması, giderilmesi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçunun Devlet Hastahanesi içinden işlenmesi nedeniyle eylemden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereği suça sürüklenen çocuklar hakkında gerektiğinde mahkemesince sosyal inceleme raporu alınabileceği, alınmadığı takdirde de aynı kanunun 35/3. maddesi gereği bunun gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporunun alınmaması ve alınmama sebebinin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Kanunun 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması,

4-Adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereği taksitlendirilmesi sırasında, infazda tereddüte neden olacak şekilde taksit aralığının kararda gösterilmemiş olması,

5-5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,