Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/388 K.2015/676

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-) 1-Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddeleri gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan, gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının hapis cezasından çevrilme 500 TL adli para cezası olması ile hüküm tarihinde kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

II) Temyizi olmayan suçun diğer sanığı ile birlikte hırsızlık suçunu işlemeye karar vererek, olay yerine gelip el ve işbirliğiyle hareket etmek suretiyle müştekinin aracına zarar veren sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle mala zarar verme suçundan mahumiyeti gerektiği gözetilmeden beraatine hükmedilmesi,