Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3912 K.2015/5672

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin 24/09/2007 yerine katılanın şikâyet dilekçesini verdiği 07/11/2010 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın sarfına sebebiyet verdiği davetiye ve posta gideri olan 9, 60 TL'nin, 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken 20 TL'lik tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

2.Yapılan yargılama neticesinde, isnat edilen suç nedeni ile TCK'nın 142/1-b madde ve fıkrası gereğince verilen 2 yıl hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/3 madde ve fıkrasına aykırı olarak, kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, karardaki sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair kısmın çıkarılması;