Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3915 K.2015/5671

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın çaldığı bildirilen para ve altınların bir kısmının, sanığın iradesi hilâfına karısı tarafından polise teslim edildiği, geriye kalanının ise yapılan aramada ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, etkin pişmanlığa dair şartların oluşmamasına rağmen, kurulan hükümde, tayin edilen cezadan TCK'nın 168. maddesi gereğince indirim yapılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında, kasten işlemiş olduğu hırsızlık suçundan dolayı verilen mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya dair TCK'nın 53/3. madde ve fıkrasının tatbik edilmesi gerektiği halde, bu hususta karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 15 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,