Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/4270 K.2015/6268

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, yol çalışması yapılan yerde yol kenarında bulunan malzemeleri çalması şeklindeki eylemin TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu halde nitelendirmede hataya düşülerek TCK'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin uygulandığı karar yerinde belirtilmemiş ise de; hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 25.00TL'nin sanıklardan eşit tahsiline şeklinde belirtilen hüküm fıkrasının 4. maddesinin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, her bir sanık için hükmedilen miktarın terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölümde yer alan "Yargılama nedeniyle yapılan 5 adet davetiye gideri 25 TL'nin sanıklardan eşit olarak tahsiline" cümlesinin çıkarılarak,