Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/4322 K.2015/6306

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in gıyabında verilen hükmün tebliğ edildiği 29/09/2010 tarihinde sanığın, ... M Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü bulunduğu ve bu nedenle de yapılan tebligatın usulune uygun bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın öğrenme üzerine yaptığı 20/10/2010 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Suç tarihinin 10.03.2009 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 12.03.2009 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir. Sanıkların eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde TCK'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamından, katılan ...'in samimi görülen ifadesinde, olaya ilişkin kamera görüntülerini izledikten sonra ... İstasyonundayken çekiciyi gördüğü, işyeri kamera kayıtlarındaki çekiciye çok benzediğinden çekicideki şahıslara “benim iş yerimin önünden kamyoneti siz mi çaldınız” dediğinde hayır dedikleri, katılanın elimde kamera görüntüleri var demesi üzerine, katılanın canlı teşhis etmiş olduğu,

çekiciyi kullanan ... isimli sanığın yanındakilere “eyvah bizi kameradan tespit etmişler hemen kaçalım diyerek” yanındakilerle kaçtıklarını beyan ettiği, sanık ...'ın da savunmasında bu müştekiye ait çekicinin çekilmesini ...'ın istediğini beyan ettiği, sanığın çekici sürücülüğünü yapmadığına ilişkin savunması inandırıcı görülmemiş ve üzerine atılı hırsızlık suçunun sübut bulduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş oldukları suçlar için hapis cezalarıyla mahkûmiyetlerin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 30.00 TL'den sanıkların paylarına düşen miktarın CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak,

yerine “Kasten işlemiş oldukları suçlar dolayısıyla hapis cezalarıyla mahkûmiyetlerin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet,