KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/4376 E., 2015/6737 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, suç eşyasının kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Temel cezanın tayininde dayanılan gerekçelere göre takdir hakkı kullanılarak hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlenmesine ve aynı gerekçelerle adli para cezasının da alt sınırdan belirlenmesinin istenmesine karşılık zuhulen 5 gün adli para cezası yerine 30 gün adli para cezası şeklinde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “30 gün” ibaresinin çıkarılarak, yerine “5 gün” ve 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “25 gün karşılığı 500 TL.” ibaresinin çıkarılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/4376, K. 2015/6737, 5 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama