Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/4398 K.2015/857

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanabilmesi için suça sürüklenen çocuğun denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması gerektiğine göre; öncelikle Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünce suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesi gerektiği halde, geçersiz tebligatla yetinilerek ve suça sürüklenen çocuk çağrılarak yükümlülüğü neden yerine getirmediği sorulmadan ve varsa mazeretinin geçerli olup olmadığı değerlendirilmeden hükmün açıklanması,

2-Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1232-2013/106 sayılı kararında da belirtildiği üzere.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden suça sürüklenen çocuğun, artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan cep telefonlarını sattığı yeri göstermesi sonucu satın alan kişiden alınarak mağdura iadesinin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi anlamında suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulü mümkün olmamakla birlikte,

suça sürüklenen çocuğun çaldığı telefonları sattığını söyleyerek haksız biçimde sağladığı kazancını da iade etmiş olması nedeniyle TCK'nın 168. madde anlamında iade ve tazmin şartının gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden; anılan madde uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılmaması,