Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/4576 K.2015/6697

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürükelen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçu açısından kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/3, 62, 52. maddelerinin uygulanması suretiyle 1320 TL adli para cezasına hükmolunması karşısında, kesin nitelik taşıdığından bahisle temyiz isteminin reddine ilişkin 21/01/2011 tarih ve 2010/671E-883 K sayılı kararın 15.12.2010 tarihi itibariyle temyiz kabil bir karar olması karşısında ret kararının kaldırılması suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu açısından kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilen 15,00 TL davetiye giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,