Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/503 K.2015/1026

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü saat 13:15 sıralarında yakınanın, ...Üniversitesi Hastanesi bahçesinde bulunduğu sırada, sanığın yakınanın cebine elini soktuğu, bu sırada tanık ...'ın sanığı gördüğü, ne yaptığını sorduğu, sanığın eylemini tamamlayamadan olay yerinden ayrıldığı, yakınanın cebinde 5 TL olduğunu ancak, çalınmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanunun 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken eylemin ulaştığı düzey, sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine, aynı Yasanın 3. maddesinde düzenlenen uygun orantılılık ilkesi de gözardı edilerek en alt sınırdan indirim yapılması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,