Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5098 K.2015/7366

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'in temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik adı geçenlerin temyiz istemleri ile sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından beraat hükmüne yönelik üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemlerinin incelenmesine gelince:

Konut dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile birlikte işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması Cumhuriyet Savcısı'nın temyizinin kapsamına göre karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.