Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5237 K.2015/7588

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 1. fıkrası (b) bendindeki suçu oluşturduğu halde, sanık hakkında hüküm kurulurken aynı Yasa'nın 144/1-b maddesinden uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece sanık hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 144. maddesindeki suç takibi şikayete bağlı ve mağdur şikayetinden vazgeçmiş ise de, sanığın eyleminin uyduğu aynı Yasa'nın 142. maddesindeki suç takibi şikayete bağlı olmadığından düşme kararı verilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun yalnız kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-Mahkeme masrafı olarak yapılan 15 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ve “yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline” ilişkin bölümler çıkarılarak,

yerine ‘‘5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.