KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/5314 E., 2015/10417 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık ... ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde
5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle aynı Yasa'nın 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gereken sanık ... ... hakkında katılan ... vekilinin temyiz talebinin de merciince değerlendirmesi gerekmekle birlikte, sanık müdafiin söz konusu karara yönelik itiraz dilekçesi verdiği ve itirazın merciince incelenip karara bağlandığı anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
II-Sanıklar ... ... ve ... ... hakkında kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak ;
Yargılama gideri olarak hesaplanan ve sanıkların payına düşen 1,38'er TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili, sanık ... ... ve müdafii ile sanık ... ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/5314, K. 2015/10417, 2 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama