Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5316 K.2015/4715

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1-Savunmaya ve olay yeri inceleme raporuna göre suça konu otomobilin kapısının anahtar yerine geçebilecek tırnak makasıyla açıldığının ve aracın bu şekilde çalıştırıldığının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi yerine, aynı yasanın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda, TCK'nın 32/2. maddesinden yararlanacağının belirtilmesi karşısında; adı geçen sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı tartışılıp gerekirse yeniden alınacak adli raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuk ... 'in talimat yoluyla alınan savunması sırasında, lehe olan hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi isteminde bulunduğu, diğer suça sürüklenen çocuğun da sabıkasının bulunmadığının anlaşıldığı, adli sicil kaydına göre sabıkasız olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nın 51/1-b maddesinde belirtilen "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaat oluşup oluşmaması" hususlarının değerlendirilmesi gerekirken, yasal olmayan "mağdurun zararının giderilmediği” biçimindeki gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,