Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5335 K.2015/7655

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakkında çıkarılan yakalama emri üzerine savunması alınan sanık aleyhine iddianamede tekerrür uygulamasının istenmemesi, adli sicil kaydının okunmaması, sanığın mütaalaya karşı savunmada bulunmaması karşısında sanığa CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 58. maddesinde öngörülen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,