Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5360 K.2015/7950

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I- Sanık ...'in 27.05.2010 tarihli oturumda açıkça müdafii istemediğini beyan etmesi, beraat eden sanık ... müdafiinin gerekçeli kararın tebliği üzerine sanığın müdafii olmadığını ancak tebligat yapılması nedeniyle hükmü temyiz ettiğini bildiren Av. ...'nun sanık ... adına hükmü temyiz etme yetkisi olmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen aykırı olarak REDDİNE

II- Sanığın temyizine gelince

Sanığın temyiz isteminin öğrenmekle süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçe ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasında aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş oludğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum oludğu hapis cezasınını infazı tamamlanıncaya kadar.